"Şiir yaşamın özüyse, öykü de belki fotoğrafı... İnsan ruhunun 'an'lık fotoğrafları birleşiyor; bir gülümseme, bir haykırış, bir ev, bir insan, bir aşk, bir yaşam oluveriyor. Her öykü farklı bir fotoğrafın yansıması; evrende bir yakamoz..." - Sedef Özkan
... Yine o şarkıcı kadın geldi aklıma... ve onun başka bir şarkısı işte... ama bu şarkıyı bu evde dinlemediğime eminim... artık gerçekten buraya ait olmadığımı biliyorum... ve ait olduğum başka bir yer olmadığını da biliyorum! Ve bu şarkının bir aşk şarkısı olduğunu da... ve bir aşk şarkısının soysuzlardan bahsettikten sonra yer alamayacağını... ve aslında o aşkın bitmesi gerektiğini ve ama asla, sevdiğimi, o soysuzların içine sokmadığımı... çünkü eğer bana acı vermişse bir zamanlar ve ben şimdi hatırlamıyorsam; şarkılar onu hâlâ getiriyorsa bana... duyguların derin ve şiddetli yaşandığı zamanlardan gelen bir tını... ne diyeyim; bundan sonra bana laf düşmez!
"Şiir yaşamın özüyse, öykü de belki fotoğrafı... İnsan ruhunun 'an'lık fotoğrafları birleşiyor; bir gülümseme, bir haykırış, bir ev, bir insan, bir aşk, bir yaşam oluveriyor.
"Şiir yaşamın özüyse, öykü de belki fotoğrafı... İnsan ruhunun 'an'lık fotoğrafları birleşiyor; bir gülümseme, bir haykırış, bir ev, bir insan, bir aşk, bir yaşam oluveriyor. 
